Wołowina po burgundzku Julii Child
Składniki
- Pokrojona w kostkę wędzona słonina170 g
- Oliwa z oliwek3 ½ łyżki
- Chude mięso wołowepokrojone w kostki o wymiarach około 5 cm1350 g
- Marchewpokrojona w plasterki1
- Cebulapokrojona w plasterki1
- Pieprz
- Mąka2 łyżki
- Czerwone winomłode i pełne (np. Beaujolais, Côtes du Rhone lub Burgundia)700 ml
- Bulion wołowy600–850 ml
- Pasta pomidorowa1 łyżka
- Czosnekprzeciśnięty przez praskę2 ząbki
- Tymianek½ łyżeczki
- Liść laurowypokruszony1
- Małe cebulki18–24
- Masło3 ½ łyżki
- Buqet ziół4 gałązki pietruszki, ½ liścia laurowego, ¼ łyżeczki tymianku, zawiązane w gazy
- Grzybyświeże i pokrojone na ćwiartki450 g
Do smaku
- Sól
Przygotowanie
- Usuń skórkę z boczku i pokrój ją na małe kostki (około 0,6 cm grubości i 3,8 cm długości). Gotuj skórkę i kostki boczku przez 10 minut w 1,5 litrze wody. Odcedź i osusz.
- Rozgrzej piekarnik do 230°C.
- Smaż kostki boczku na 1 łyżce oliwy z oliwek w żaroodpornym naczyniu na średnim ogniu przez 2–3 minuty, aż lekko się zrumienią. Wyjmij łyżką cedzakową i odłóż na bok.
- Osusz mięso wołowe papierowymi ręcznikami; jeśli będzie wilgotne, nie zrumieni się. Rozgrzej tłuszcz w naczyniu, aż prawie zacznie się dymić. Dodawaj mięso partiami i smaż na rumiano z każdej strony. Dodaj je do kostek boczku.
- Na tym samym tłuszczu zrumień pokrojone warzywa. Wylej nadmiar tłuszczu.
- Włóż mięso i boczek z powrotem do naczynia i wymieszaj z ½ łyżeczki soli i ¼ łyżeczki pieprzu.
- Posyp mąką i ponownie wymieszaj, aby lekko pokryć mięso. Umieść naczynie bez przykrycia w środkowej części rozgrzanego piekarnika na 4 minuty.
- Ponownie wymieszaj mięso i włóż z powrotem do piekarnika na 4 minuty; to zrumieni mąkę i pokryje mięso lekką skórką.
- Wyjmij naczynie i zmniejsz temperaturę piekarnika do 160°C.
- Dodaj wino i 2–3 szklanki bulionu (tyle, aby mięso było ledwo przykryte).
- Dodaj koncentrat pomidorowy, czosnek, zioła i skórkę z boczku. Doprowadź do wrzenia na kuchence.
- Przykryj naczynie i umieść w dolnej części piekarnika. Ustaw temperaturę tak, aby płyn gotował się bardzo wolno przez 3–4 godziny. Mięso jest gotowe, gdy widelcem łatwo można je przebić.
- Podczas gdy wołowina się gotuje, przygotuj cebulę i grzyby.
- Rozgrzej 1,5 łyżki masła z 1,5 łyżki oleju w patelni, aż zaczną się pienić.
- Dodaj cebulę i smaż na średnim ogniu przez około 10 minut, obracając ją, aby równomiernie się zrumieniła. Uważaj, aby nie uszkodzić jej skórki. Nie można oczekiwać, że zrumieni się ona idealnie równomiernie.
- Dodaj ½ szklanki bulionu, sól i pieprz do smaku oraz bukiet ziół.
- Przykryj i gotuj na wolnym ogniu przez 40–50 minut, aż cebula będzie idealnie miękka, ale zachowa swój kształt, a płyn odparuje. Wyjmij bukiet ziół i odłóż cebulę na bok.
- Oczyść patelnię i rozgrzej pozostałe masło i olej na dużym ogniu. Jak tylko zauważysz, że masło zaczyna się topić, co oznacza, że jest wystarczająco gorące, dodaj grzyby.
- Mieszaj i potrząsaj patelnią przez 4–5 minut. Jak tylko grzyby zaczną się lekko rumienić, zdejmij z ognia.
- Kiedy mięso będzie miękkie, wlej zawartość naczynia do sitka umieszczonego nad rondlem.
- Oczyść naczynie i włóż do niego wołowinę i boczek. Rozłóż ugotowaną cebulę i grzyby na wierzchu.
- Usuń tłuszcz z sosu w rondlu. Gotuj sos przez minutę lub dwie, usuwając dodatkowy tłuszcz, który się wydostaje. Powinieneś mieć około 2,5 szklanki sosu, który jest wystarczająco gęsty, aby lekko pokryć łyżkę.
- Jeśli sos jest zbyt rzadki, zagęść go szybko. Jeśli jest zbyt gęsty, dodaj kilka łyżek bulionu. Dokładnie spróbuj, aby sprawdzić, czy sos jest odpowiednio przyprawiony.
- Polej mięso i warzywa sosem. Przykryj i gotuj na wolnym ogniu przez 2–3 minuty, regularnie polewając mięso i warzywa sosem.
- Podawaj w naczyniu żaroodpornym, lub ułóż gulasz na talerzu, otoczając go ziemniakami, makaronem lub ryżem i udekoruj natką pietruszki.
- ↑ „Mistrzowskie sztuki gotowania francuskiego” (Drugie wydanie, 1983).
Gotuj w Ravolio
Zaznacz, co masz w domu, a Ravolio pokaże, czego brakuje. Są tam też minutniki i lista zakupów.
Przepis z Wikibooks, licencja CC BY-SA. Oryginał w Wikibooks